அத்தியாயம் 2
அடுத்த பத்து நிமிடத்தில் பரிமளா இருந்த அறைக்கதவு தட்டப்பட, பயத்துடன் கதவைத் திறந்தாள் பரிமளா…
“ஐய்யா, உன்னை மேல வர சொன்னாரு தாயி… மாடி ஏறுனா வலது பக்கத்துல இருக்குற முதல் அறை” என சொல்லிவிட்டு கிளம்பினார் அந்த வீட்டு வேலையாள்.
மருட்சியுடன் தலையை ஆட்டிய பரிமளாவோ, சர்வஜித் காட்டிய பயத்திலேயே முகத்தை கழுவிவிட்டு அங்கிருந்த ஆடையான சேலையை எடுத்து அணிந்திருந்தாள்…
அது ஒரு விலை மலிவான சேலை..
அதை அவள் எடுத்து தன் கண் முன்னே விரித்து பார்க்கும் போதே, அறையின் மறுப்பக்கம் தெரிந்தது… அப்படி ஒரு கண்ணாடி போன்ற வகை! அதை அவள் உடுத்துவதற்கு உடுத்தாமலேயே இருக்கலாம்…
கெஞ்சினாலும் சரி கொஞ்சினாலும் சரி ஏன் காலைப் பிடித்து கதறினாலும் சரி அவன் தன் மேல் இரக்கம் காட்டப்போவதில்லை என உணர்ந்தவளோ, அந்த சேலையை பற்றி ஆராய்வதை விட்டு விட்டு அதை உடுத்திக் கொண்டாள்…
சிறிய வயதில் இருந்தே அவள் எதற்கும் கலங்கியது இல்லை… அவளின் வாழ்க்கை முழவதும் சந்தோஷ அலைகள் மட்டுமே இருந்தது!
அதற்கெல்லாம் சேர்த்து இந்த இரண்டு நாட்கள் அழுது வெடித்தாயிற்று… அவளுக்கே தன்னை இவ்வாறு பார்ப்பது சுத்தமாக பிடிக்கவில்லை…
“இது தான்னு தெரிஞ்சு போச்சுல பரிமளா… இதை ஏத்துக்கோ!” என முணுமுணுத்தவள், தன் முகத்தை கண்ணாடியில் ஒரு தரம் பார்த்துக் கொண்டாள்…
“அவன் என்ன சொன்னாலும் உன் கண்ணுல இருந்து கண்ணீர் வரக்கூடாது… ஃபேஸ் பண்ணு” என்று தன்னையே தேற்றிக் கொண்டாள்.
அந்த கறுப்பு நிற பிளைன் சேலையை உடுத்தியவளின் முகத்தில் முக ஒப்பனை இல்லை என்றாலும் கூட அவளின் முகம் பால் நிலா போன்று அத்தனை அழகாக இருந்தது…
இதழ்களுக்கு சாயம் பூசாமலேயே ஸ்ராபெர்ரி பழம் போல சிவந்து இருந்தது…
கண்களில் உணர்வின்றி அவள் கதவைத் திறக்க, வீட்டில் யார் இருக்கும் அரவமும் இல்லை..
உண்மையை சொல்ல வேண்டும் என்றால் அந்த பெரிய பங்களா வீட்டில் இருப்பது இப்போது சர்வஜித் மற்றும் பரிமளா மட்டுமே!
டிரைவர் அப்போதே வீட்டிற்கு சென்று விட்டான்… அந்த வயதான பெண்மணி அம்மா கூட பங்களாவின் பின்னாடி இருக்கும் குடிசை வீட்டிற்கு சென்றுவிட்டார்.
மனமெங்கும் வலியுடன் படிகளில் ஏறினாள்… இந்த நொடியே ஏதாவது பேரழிவு வந்து உலகம் அழிந்து விடாதா என்று கூட அவளுக்கு தோன்றியது…
இவள் எப்படி எண்ணிக் கொண்டே படிகளில் ஏறாமல் நிற்க, “நான் இன்னும் பத்து எண்ணுறதுக்குள்ள நீ என் ரூமக்குள்ள இருக்கணும்… இல்லன்னா முதல்ல உன் அம்மா கதையை முடிச்சிடுவேன்” என சர்வஜித் கர்ஜிக்க,
பயத்தில் வேகமாக ஓடி வந்தவள் அவனின் அறைக்குள் சென்றே விட்டாள்…
குளித்து முடித்திருந்தவனோ பணக்காரர்கள் அணியும் ஆஃப்டர் பாத் உடையைத் தான் அணிந்திருந்தான்.
கையில் சிகரெட் வேறு…
சிகரெட்டை ஊதி இழுத்தபடியே அறைக்குள் சென்றவன், தலை குனிந்தபடி நின்றுக் கொண்டுருந்த பரிமளாவை ஆத்திரம் கலந்த தாபத்துடன் பார்த்தான்…
வேண்டும் என்றே தானே அந்த சேலையை உடுத்த வைத்திருந்தான்… அதில் அவளின் மென்மையின் செழிப்பு தொடங்கி இடை வரை அடங்கிய அழகு அப்பட்டமாக தெரிய, அவளை தன் அழுத்தமான நடையுடன் நெருங்கியவன், “உனக்கு செம ஸ்ரக்சர் டி ****” என அசிங்கமான வார்த்தையால் அவளை அழுத்தி திட்டியவன், “உனக்கு இதெல்லாம் கண்டிப்பா சைட் பிசினஸா தான் இருக்கணும்” என அருவருப்பாக சொன்னவனை மறந்தும் அவள் நிமிர்ந்து பார்க்கவில்லையே…
அவன் சொன்ன வார்த்தையை எல்லாம் கேட்டு அவளுக்கு உடம்பு எல்லாம் எரிந்து கூசியது…
‘நீ பேசுற இடத்துல இருக்க நான் கேட்க வேண்டிய இடத்துல இருக்கேன்… எல்லாம் என் தலைவிதி…’ என கண்களை இறுக்கி மூடிக்கொண்டவளின் தாடையை நிமிர்த்தியவன்,
“கண்ணைத் திற டி” என்றான் அதிகாரமாக…
இறுக்கியிருந்த கண்களுக்குள் திறந்தால் வெளிவந்து விடுவென் என திறண்ட கண்ணீரை அவளால் எவ்வளவு அடக்கியும் அதற்கு பயன் இல்லாமல் தான் போனது…
கண்களை மெல்ல திறந்தவளின் கண்கள் குளமாகி இருக்க, அவளை நெருங்கியவன் தான் இழுத்த சிகரெட் புகையை அவளின் முகத்தில் விட, பெண்ணவளோ விடாது இறும்பினாள்.
அவள் இறும்புவதை வேடிக்கையாக பார்த்தவனோ, அங்கிருந்த ஹாஷ் ட்ரேயில் சிகரெட்டை போட்டுவிட்டு அவளை மீண்டும் நெருங்க, இங்கு பரிமளாவின் இதயம் பயத்தில் தடதடவென துடித்தது..
என்ன செய்யப் போகிறான் என அவளுக்கு தெரியாமல் இல்லை… ஆனாலும் பயம் மற்றும் பதற்றம் அவளை முழுதாக சூழ்ந்துக் கொண்டது…
“ஆரம்பிக்கலாமா?” என அவளின் காதோரம் தாபத்துடன் சொன்னவனோ அவளின் இடுப்பை வளைத்து தன்னோடு நெருக்கி, “ரொம்ப சாஃப்ட்டா இருக்க டி” என்றபடி அவளின் இடுப்பை பிசைந்தான். அவளின் வெண்ணிற இடுப்பை அவன் இறுக்கி பிடிக்க, “வ.. வலிக்குது” என்று வலியில் துடித்தாள் பரிமளா.
அதனைக் கேட்டு நக்கலாக சத்தமாக சிரித்தவன், அவளின் இடுப்பை இன்னும் இறுக்கி பிசைந்து, “நீ எவ்வளவு பேரை பார்த்து இருக்கணும்… இதெல்லாம் புதுசு போல நடிக்காத டி” என அவளின் உதட்டை தன் விரலால் பிடித்து இழுத்தவன்,
“தினமும் விடிய விடிய உன்னை அனுபவிச்சு என் பணத்தை எல்லாம் தீட்டுக்கப் போறேன்… அதுக்கு தகுந்த போல நீ எனக்கு வேலை பாக்கணும்” என இரட்டை அர்த்தத்தில் சொன்னவனோ, அடுத்த நொடியே தன் உதடுகளால் அவளின் உதடுகளை கவ்வி இழுத்தான்…
அவனிடம் மிஞ்ச தோன்றினாலும்… அந்த வலியவனிடம் தப்பிக்க முடியுமா? அப்படியே தப்பித்தாலும் அவளுக்கு விமோச்சனம் கிடைக்குமா?
அடுத்து அவளின் பெற்றோர்களை கொன்று விடுவான் அல்லவா…
அதனால் அவனுக்குள் அடங்கி தான் போனாள்!
நீண்ட நேரமாக அவளின் இதழைக் கவ்வி அவளின் இதழ் தேனை பருகியவனின் வலிய கரம், அவளின் உடலில் அத்துமீறத் தொடங்கியது…
உயிருள்ள ஜடமாய் அவனின் உடல் தேவைக்கு இரையாகத் தொடங்கினாள் பரிமளா…
அவளின் மூச்சுத் திணறலில் இதழை விடுவித்தவன், “பிடிக்கல பிடிக்கலன்னு சீன் போட்டுட்டு நான் தொட்டதுக்கு எல்லாம் குழையுற… பின்னே, உன் தொழிலே இது தான! புதுசு புதுசா வேற வேற ஆம்பளைங்க சுகம் கேட்குதுல” என அவளை மட்டப்படுத்தி சொன்னவனோ, மறுகணமே அவள் அணிந்திருந்த புடவையை வேகமாக கழற்றி எடுத்து தூக்கிக் போட்டான்…
அவனின் வார்த்தைகள் என்னும் கூர் விஷத்தில் சிக்குண்டு உருக்குலைந்து நின்றவளின் இடையை சுற்றி வளைத்தவன் அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை இச்சையாக பார்த்தபடியே, “எத்தனை பேர் பார்த்த உடம்பு இது!” என்று அருவருத்து கேவலமாக சொன்னான்.
“போதும்!” என காதுகளை பொத்திக்கொண்டு அழுது துடித்தவள், “உங்களுக்கு என் உடம்பு தானே வேணும் எடுத்துக்கோங்க… அதுக்காக என் மனசை கத்தி வைச்சு குத்தி கிழிக்காதீங்க… முடியல.. உண்மையா முடியல” என கதறி அழுதவளோ அவனைக் கைக்கூப்பி கெஞ்சினாள்.
அவளின் அழுகை எல்லாம் அவனுக்கு ஒரு பொருட்டாக கூட தெரியவில்லை போலும்…
“ஏய் நிறுத்து டி! இந்த பத்தினி வேஷத்தை எல்லாம் என் கிட்ட போடுற வேலை வைச்சிக்காத” என கத்தியவனின் கரம் இப்போது பெண்ணவளின் ஜாக்கெட் ஊக்கில் இருக்க, அவனுக்கு இருந்த வெறியில் அதை வெறித்தனமாக கழற்றி தூக்கிப் போட்டவனோ மிச்சம் இருந்த உள்ளாடைகளையும் கழற்றி எரிய, வேகமாக தன் கைகளை முன்னே குறுக்காக வைத்து தன்னை, தன் மானத்தை மறைக்க முயன்றாள் பாவையவள்…
அவளின் செயலை எல்லாம் துளி கூட பொருட்டாக மதிக்காதவன் அவளை தன் தோளில் அள்ளிக்கொண்டு கட்டிலில் தூக்கிப் போட்டு, தன் உடைகளையும் வேகமாக கழற்றி எறிந்து அவளின் மலர் போன்ற மேனி மீது ஏறி படர்ந்தான்… ஆவேசம் கலந்த தாபத்துடன்! ஆக்ரோஷம் கலந்த மோகத்துடன்!
அவனின் வெறி எல்லாவற்றையும் அவளின் மேனியில் தீர்த்துக் கொள்ள தொடங்கினான்…
அவளின் மென்மைகளை வன்மையாக கையாண்டவனோ, அவனின் நாவால் பெண்ணவளின் உடல் முழுவதும் வேக ஊர்வலம் நடத்தினான்…
அவனின் பற்தடங்களை அவளின் உடலெங்கும் பதித்தவன்.. அவள் வலியில் அலறியதை எல்லாம் துளியும் கண்டுக்கொள்ளவில்லை… அவளின் அலறலில் அவனின் செயல் இன்னும் தான் வீரியம் அடைந்தது..
நீண்ட நேர கலவியின் இறுதியில் அவளுக்குள் தன்னை வன்மையாக செலுத்தியவனுக்கோ, காம வெறி அடங்கவே இல்லை…
மீண்டும் மீணுடும் அவளை ருசி பார்த்த ராட்சனாய் செயல்பட்டான் சர்வஜித்…
பெண்மையை ஆராதீக்க வேண்டிய ஆண்மகன் மிருகமாகிப் போக மலர் போன்ற பெண்ணவள் தான் கசங்கி சுருங்கி வாடிப்போனாள்.
“வலிக்குது.. ப்ளிஸ் என்னை விட்டுடுங்க!” என வலி மிகுந்த முனங்களுடன் கெஞ்சினார் பாவை …
அதன் பின்னர் சர்வஜித் என்ன நினைத்தானோ அவளை விடுவித்து எழுந்தவன், “செம ஃபிகர் டி நீ… ரொம்ப சாஃப்ட்டா இருந்த…” என்றபடி அவளின் மென்மைகளில் தன் கண்களை மேய விட்டவன், “நல்லா சுகம் கொடுத்த… நாட் பேட்… அந்த இருபத்தி ஓரு லட்சத்துக்கு உன்னை அனுபவிக்குறதுக்கு நீ கொஞ்சம் வொர்த்தானவ தான்” என்று நக்கலாக சிரித்தவன், அவளின் பக்கத்தில் படுத்து உறங்கியே விட்டான்…
பரிமளா தான் கசங்கிய பூவாகி போனாள்… உடலை அசைக்கக் கூட முடியாத அளவிற்கு அவளுக்கு அத்தனை வலி.. அவன் பற்தடம் பட்ட இடங்கள் எல்லாம் காந்தியது…
இதெல்லாம் தாண்டி மன வலி அவளை ஸ்லோ பாய்சன் போல் கொல்கிறது…
நிம்மதியாக உறங்குபவனை கண்டு ஆதங்கத்துடன் மெல்ல அழுதவள், உடற் சோர்வில் அவள் அறியாமலே உறங்கிப் போனாள்…
அடுத்த நாள் காலை விடிந்திருக்க, முதலில் விழித்த சர்வஜித் தன் பக்கத்தில் போர்வாயால் தன்னை மறைத்து உறங்கும் பரிமளாவை ஒரு பார்வை பார்த்தவன் பெருமூச்சுவிட்டபடி, “ஏய் எழுந்திரு” என அவளைப் போட்டு உலுக்கி எழுப்பினான்.
அதில் பதறி எழுந்த பெண் மருட்சியுடன் அவனை மழங்க மழங்க விழித்துப் பார்க்க, “என்ன டி மகாராணி போல என் பக்கத்துல படுத்து தூங்கியிருக்க… எழுந்திரு” என்று கர்ஜிக்க, போர்வையுடன் வேகமாக எழ முயன்றவள் தடுமாறி அவன் மேலேயே விழ, அதில் ஆணவனுக்கு காம போதை ஏற, அவளை கட்டிலில் போட்டு அவளின் மீது வன்மையாக படரத் தொடங்கினான்…
காலையிலும் காமத்தால் ஒரு கலவி…
அவளை ஆட்கொண்டு முடித்தவனோ,”நீ என் கூட படுக்கணும்… அதுக்காக என் படுக்கையில தூங்க உனக்கு உரிமை இல்ல… நீ எல்லாம் இருக்க வேண்டிய இடம் இது தான்” என தரையை குறிப்பிட்டு காட்டியவன்,
“முடிஞ்ச அப்புறம் நீயே கீழே போயிடணும்…புரிஞ்சிதா” என அவளை அதட்ட, பயத்தில் அவளின் தலை தானாக அசைந்தது.
“சீக்கிரம் குளிச்சிட்டு வா… இந்த வீட்டுல சமையல் வேலையில இருந்து பாத்ரூம் கிளின் பண்ற வேலை வரை எல்லாம் நீ மட்டும் தான் பண்ணனும்… என் கூட சொகுசா சுகமா படுத்தே பணத்தை செட்டில் பண்ணிடலாம்னு கனவுல கூட நினைக்காத… இன்னும் பத்து நிமிஷத்துல குளிச்சிட்டு என் ஆபிஸ் ரூம்க்கு நீ வரணும்… பத்து நிமிஷத்துக்கு மேல ஒரு செக்ண்ட் டிலே ஆச்சுன்னா கூட உனக்குத் தான் சேதாரம் அதிகம்” என்று மிரட்டியவன்,
“நௌ கெட் அவுட்” என்று கத்த, அவனின் கத்தலில் பயந்து தன்னை போர்வையால் மறைத்து கீழே சென்றவள் தன் உடைகளை குனிந்து எடுத்து அந்த அறைக்கான பாத்ரூம்மை கண்களால் தேடி கண்டறிந்து வேகமாக போர்வையோடு தன்னை மறைத்து ஓடினாள்.
